10 آذر 1400
الهام صالح
امام خمینی در یازدهم آذر 1357، خطاب به ملت ایران پیامی صادر کردند که در آن بر فرار سربازان از سربازخانهها و ادامه اعتصابها تأکید شده بود. ایشان در همین تاریخ با خبرنگاران تلویزیون سراسری ایتالیا و رادیو کانادا مصاحبههایی انجام دادند.
امام خمینی در یازدهم آذر 1357 پیامی خطاب به ملت ایران صادر کردند که در آن ضمن ابراز همدردی با آنها درباره کشتار مردم مسلمان ایران توسط حکومت پهلوی فرمودند: «بار دیگر دست جنایتکار شاه از آستین خیانتکار دولت یاغی نظامی بیرون آمد، و ملت ایران را در آستانه ماه محرم، ماه مقابله اسلام و حق و عدالت با جنود شیطان و طاغوت، به خاک و خون کشید. بار دیگر سفاکان خونخوار و دزدان غارتگر و چپاولچیان بیوطن به فرزندان قرآن و اسلام و نوباوگان وطنخواه ملت شریف ایران، حمله وحشیانه آغاز نموده و نهالهای ثمربخش انسانیت را با مسلسل و توپ و تانک درو کردند.»[1]
امام خمینی، در پیام خود، ملت ایران را پیروز خواندند و از همه مردم ایران خواستند به انقلاب اسلامی بپیوندند: «من از عموم مسلمین در این نهضت اسلامی که برای نجات اسلام و کشور اسلامی برپا شده است، یاری میخواهم. من آنان را که با سکوت مرگبار و احیاناً با اعمال خود از شاه خیانتکار پشتیبانی میکنند، نصیحت میکنم که به ملت مظلوم که برای اسلام خون میدهد و فداکاری میکند، بپیوندند و با هواهای نفسانی و شیطانی خود مخالفت کنند. ملت ایران پیروز است، چه شاه با سرنیزه به سلطه غیر قانونی خویش ادامه دهد یا ندهد.»[2]
ایشان همچنین فرار سربازها را از سربازخانهها خواستار شدند: «من از سربازان سراسر کشور خواستارم که از سربازخانهها فرار کنند، این وظیفهای است شرعی که در خدمت ستمکار نباید بود. من از پدرها و مادرها و عائله صاحبمنصبان تقاضا دارم که آنان را از کمک به شاه خائن و اطاعت از صاحبمنصبان خدمتگزار به شاه و اجانب، باز دارند و از درجهداران خواستارم که به ملت خود بپیوندند و افتخار خدمت به مسلمین را احراز کنند.»[3]
ایشان از اعتصاب همگانی، قدردانی کرده و فرمودند: «این اعتصابات پرارج، اگر چه پرزحمت است لکن در پیشبرد هدفهای انسانی ملت نقش مهمی دارد. اعتصابات بزرگ خود را هر چه بیشتر ادامه دهید، دستگاه این خائنین یاغی را فلج کنید. اعانت به این خائنان، حرام و مخالف رضای خداست. اطاعت از آنان، به هر عنوان، ضدیت با اسلام و خدای اسلام است. اعتصاب شرکت نفت و جلوگیری از هدر دادن مال عظیم ملت، اطاعت خداست. اعلامیه مدرسین بزرگ و فضلای عالیمقام حوزه علمیه قم - دامت برکاتهم ـ برای روز همبستگی ملت با اعتصابات مؤسسات دولتی و غیر دولتی بالخصوص شرکت نفت، مورد تأیید اینجانب است، من نیز به عنوان یک فرد از این ملت، همبستگی خود را با آنان اعلام میدارم.»[4]
امام خمینی، در پیام خود، آحاد مختلف جامعه را از سستی برحذر داشتند: «در این موقع حساس که سرنوشت ملت ما باید تعیین شود، هرکس در هر مقامی که هست، اگر سستی کند و از پشتیبانی نهضت شانه خالی کند، مطرود پیشوای عظیم ما، امام عصر ـ عجلالله فرجهالشریف ـ است و بر ملت لازم است او را طرد کنند و عذری از او نپذیرند. اگر کسی از سیاسیون، با بودن شاه خائن، درصدد به دست گرفتن حکومت باشد، مطرود و مخالف اسلام است و بر ملت است که او را طرد کنند. فرصتطلبان به جای خود بنشینند که پایگاهی ندارند.»[5]
امام خمینی در تاریخ یازدهم آذر 1357 با خبرنگار تلویزیون سراسری ایتالیا مصاحبهای انجام دادند که در آن درباره ماهیت جمهوری اسلامی چنین توضیح دادند: «نهضت اسلامی کنونی ایران به عنوان اولین هدف، از بین بردن سلطنت را قرار داده و برای آرامش در ایران و ثبات منطقه جز این راهی نیست. طبعاً برای آینده مملکت و جایگزینی این رژیم باید راه و رسمی را انتخاب کرد که مورد موافقت و علاقه مجموع جامعه باشد. و این جمهوری اسلامی است. اساس کار یک جمهوری اسلامی، تأمین استقلال مملکت و آزادی ملت ما و مبارزه با فساد و فحشا و تنظیم و تدوین قوانین است که در همه زمینههای اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی با توجه به معیارهای اسلامی، اصلاحات لازم را به عمل آورد.»[6]
امام درباره حمایت ارتش از انقلاب اسلامی و امکان کودتای نظامی فرمودند: «در تحلیل نهایی، ارتش نیز از همین مردم است. و از هماکنون نیز مشکلاتی در داخل آن ایجاد شده است. امید ما آن است که ارتشیان به خود آمده و به صفوف مردم بپیوندند. به هر صورت ایجاد یک کودتای نظامی چیزی را تغییر نمیدهد. و تا روزی که یک جمهوری اسلامی واقعی ایجاد نگردد، مبارزات مردم ادامه خواهد یافت.»[7]
ایشان احتمال جنگ داخلی را رد کردند: «این سلطنت است که خونهای مردم بیگناه را میریزد و تمامی دولتهای جهان نیز از آن پشتیبانی کردهاند. حال مردم نیز قیام کردهاند و این حق مسلم آنهاست که با این رژیم به هر ترتیب مبارزه کنند، تا بتوانند در آینده از هرگونه خونریزی بیهوده جلوگیری نمایند. اصولاً جنگ داخلی موقعی صورت میگیرد که مردم به دو دسته تقسیم شده باشند. مردم ایران یکپارچه علیه شاه و برای ایجاد یک جمهوری اسلامی متحدند و بنابراین هیچگونه امکان جنگ داخلی در ایران وجود ندارد.»[8]
امام خمینی درباره شرایط فروش گاز به شوروی و فروش نفت به غرب چنین توضیح دادند: «آنچه در زمینه اقتصادی مورد نظر ماست، جلوگیری از غارت منابع ملت ماست، نه قطع رابطه اقتصادی با کشورهای جهان. درست در چهارچوب یک معامله عادلانه است که نفت و گاز نیز به خریداران آن عرضه خواهد شد. مهمتر آنکه منافع حاصله از فروش منابع ارضی باید به مصرف پیشرفتهای اقتصادی ما برسد. و در این جهت ما قطعا با جهان صنعتی در رابطه کامل خواهیم بود. ولی حق تصمیمگیری برای جهتی که اقتصاد ما انتخاب خواهد کرد، به عهده خود ما خواهد بود.»[9]
ایشان در این مصاحبه ضمن اشاره به اینکه حساب ملت آمریکا با دولت آمریکا جداست، درباره چگونگی روابط آینده ایران با آمریکا گفتند: «روابط ما با آمریکا و همچنان با سایر کشورهای جهان بر اساس احترام متقابل خواهد بود... آنچه تا به حال دولتهای گذشته در آمریکا و اکنون دولت آقای کارتر انجام داد و میدهد، نشان میدهد که هنوز به تمام وسایل متوسل میشوند که این سلطنت را برای تأمین منافع خودشان حفظ کنند، و لذا هنوز حالت خصمانه نسبت به نهضت اسلامی کنونی دارند. تا وضع به این منوال است نظر ما نیز نسبت به سیاست آمریکا نظری منفی است.»[10]
امام خمینی در همین تاریخ با خبرنگار رادیو کانادا، درباره موقعیت شوروی پس از پیروزی انقلاب گفتوگو کردند که در این مصاحبه درباره دخالت شوروی در اوضاع ایران پس از خلع شاه فرمودند: «هیچ نگرانیای نیست. وضع ایران به صورتی است که روسیه شوروی نمیتواند دخالت کند.»[11]
ایشان درباره علت انتخاب کشور فرانسه برای اقامت خود توضیح دادند: «بعضی از کشورهای اسلامی با داشتن ویزا از ورودم جلوگیری نمودند، لذا صلاح دانستم که در کشور فرانسه موقتاً سکونت گزینم تا کشورهای اسلامی را برای این موضوع مطالعه نمایم. و در آینده به کشوری اسلامی که بدانم در آنجا میتوانم به فعالیتهای الهی خود ادامه دهم، خواهم رفت.»[12]
امام خمینی درباره وفاداری ارتش به شاه و کنترل آن پس از سقوط شاه نیز فرمودند: «بعضی از افراد طبقه اول ارتش به شاه وفادارند، ولی ردههای بعد، اینطور نیستند.»[13]
پینوشتها:
[1]. خمینی(ره)، روحالله، صحیفه امام خمینی(ره)، ج 5، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره)، چ 3، 1379، ص 152.
[2]. همان، ص 153.
[3]. همان.
[4]. همان، ص 154.
[5]. همان.
[6]. همان، ص 155.
[7]. همان.
[8]. همان، ص 156.
[9]. همان، ص 157.
[10]. همان.
[11]. همان، ص 158.
[12]. همان.
[13]. همان
تعداد بازدید: 705