28 بهمن 1404
الهام صالح
امام خمینی در تاریخ 28 بهمن 1357، پیامهایی با موضوعاتی مانند لزوم اجتناب از اجحاف و گرانفروشی صادر کردند، همچنین گفتوگویی نیز با یاسر عرفات داشتند.
امام خمینی در تاریخ 28 بهمن 1357 در پیامی خطاب به همه اقشار مردم، ضمن تشکر از زحمات مردم و قدردانی از اعتصابات آنها، چند تذکر را مطرح کردند: «تجار و کسبه و تولیدکنندگان باید از اجحاف و گرانفروشی و هر نوع سوءاستفاده از شرایط موجود خودداری نمایند و سعی کنند قیمتها کاملاً عادلانه و بر وفق موازین شرعی باشد.»[1]
امام خمینی در پیام خود، خواستار رعایت انصاف و مساوات شدند: «لازم است مساوات و برابری اسلامی را کاملاً در نظر گرفته نسبت به طلبهایی که به صورت چک و یا سفته و یا هر نوع دیگر دارند، مراعات لازم را بنمایند و به بدهکاران مهلت کافی بدهند؛ و از فشار آوردن به کسبهای که به خاطر اعتصابات طولانی متضرر شدهاند خودداری کنند، و به آنان مهلت داده شود که بتوانند به طوری که فشار بر آنها وارد نشود بدهکاریهای خود را بدهند. من از تجار و بازرگانان انتظار دارم این امر انسانی و اسلامی را توجه نموده و عمل نمایند.»[2]
امام خمینی در این تاریخ در جمع گروه پژوهشهای ملی – اجتماعی، از وحدت کلمه به عنوان رمز پیروزی نام بردند: «رمز این پیروزی، این وحدت کلمه است و این وحدت کلمه را خدا ایجاد کرد. یعنی من نمیتوانم تصور کنم که بشر بتواند یک ملت سی و چند میلیونی را در مدت کوتاهی اینطور همزبان بکند، همقلب بکند که بچه دو - سه ساله زبان باز میکند و همین مسائل را میگوید، آن پیرمرد هشتادساله هم همین را میگوید. زن و مرد و بچه و صغیر و کبیر همه یک روال حرکت کردند.»[3]
امام درباره بسیج عمومی برای ساختن ایران فرمودند: «از حالا به بعد وقت ساختن این خرابه است. در وقت ساختن این خرابه، ما همه موظف هستیم. من که یک طلبه هستم موظفم، آقایان علمای اعلام در بلاد و مراجع موظفند، شما آقایان هم که اهل علم و جزو علما هستید شما هم موظف هستید، روشنفکرها هم موظف هستند؛ همه اقشار ملت [موظفند]. یعنی یک مسئلهای است که نه روحانیت به تنهایی میتواند، نه دولت به تنهایی میتواند، نه وکلای عدلیه میتوانند، نه دادگستری میتواند؛ هیچکس به تنهایی نمیتواند این کار را انجام بدهد.»[4]
ایشان همه مردم را در این سازندگی سهیم و مؤثر دانستند: «برای ساختن ایران هم همه ملت باید شرکت کنند: کشاورز در حد کشاورزی، زارع در حد زارع بودن، اهل صنعت در حد صانع بودن، و همه اقشار ملت، از دولت و غیر دولت گرفته، اینها باید با هم همکاری بکنند و برادرانه دست به هم بدهند و این خرابهای که برای ما گذاشتند از سر بسازند و آبادش کنند.»[5]
امام خمینی در تاریخ 28 بهمن 1357 در حضور سیداحمد خمینی، ابراهیم یزدی، هانیالحسن و چند تن از مقامامت فلسطینی، با یاسر عرفات، گفتوگویی انجام دادند که در آن از وحدت کلمه به عنوان رمز پیروزی مردم ایران در مقابل حکومت پهلوی نام بردند و درباره مشکلات ایران فرمودند: «الان مشکلات ما خیلی زیاد است ... مملکت ما را غارت کردند. همه آثار تمدن را اینها واژگونه در این مملکت پیاده کردند، با اسم «تمدن بزرگ» فرهنگ ما را عقب زدند، و به اسم «پیشرفت» کشاورزی ما را به کلی از بین بردند، و به اسم «آزادی» آزادیهای تمام مطبوعات ما و محالّ تبلیغاتی ما را مختنق کردند. و یک مملکت آشفتهای الان به ارث به ما رسیده است که همه جای آن خراب است.»[6]
امام خمینی، مردم ایران و فلسطین را برادر خواندند و گفتند: «من از خدای تبارک و تعالی میخواهم که ملت برادر ما، فلسطین را بر مشکلات خودش غلبه دهد. ما با آنها برادر هستیم. و من از اولی که این نهضت، قبل از پانزده سال که ابتدای این نهضت بود، راجع به فلسطین، در نوشتهها و گفتهها راجع به فلسطین و راجع به جنایاتی که اسرائیل در آن حدود کرده است همیشه متذکر میشدم. و الان هم انشاءالله بعد از اینکه ما از این غائله فارغ بشویم، همانطوری که آنوقت در کنار شما بودیم حالا هم در کنار شما هستیم.»[7]
در این گفتوگو، یاسر عرفات، مسئولیت ایران را پس از انقلاب اسلامی در آزاد کردن بیتالمقدس، بیش از پیش عنوان کرد و گفت: «من غیر از خونم چیزی ندارم که در راه آزادی قدس بدهم ولی شما با این پیروزی بزرگ، همچو امکانات عظیمی را در اختیار دارید. و شما باید کاری کنید تا همه در قدس نماز بخوانید.»[8]
وی همچنین انقلاب اسلامی ایران را برای مصالح آمریکا در منطقه خطرناک دانست.
امام خمینی نیز در توصیه به مردم فلسطین و مردم ایران فرمودند: «من به ایشان [یاسر عرفات] و به ملت خودم و به ملت ایشان این توصیه را میکنم همیشه، به اینکه همیشه خدا را در نظر داشته باشند و نظر به این قدرتها نداشته باشند؛ اعتماد بر مادیات نکنند بلکه اعتماد بر معنویات بکنند. قدرت خدا فوق همه قدرتهاست. و لهذا ما دیدیم که ملتی که مستضعف بود و هیچ نداشت بر تمام قوا غلبه کرد، و انشاءالله میکند. و ما از هیچ چیز نمیترسیم وقتی که با خدا باشیم؛ برای اینکه اگر کشته بشویم و با خدا باشیم سعادتمندیم و اگر بکشیم هم سعادتمندیم.»[9]
پینوشتها:
[1]. خمینی، روحالله، صحیفه امام خمینی(س)، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(س)، چ سوم، 1379، ج 6، ص 170.
[2]. همان.
[3]. همان، ص 172 و 173.
[4]. همان، ص 174.
[5]. همان.
[6]. همان، ص 178.
[7]. همان، ص 179.
[8]. همان.
[9]. همان.
تعداد بازدید: 11
