17 خرداد 1405
به موازات اعتصاب دانشجویان، معلمین سراسر کشور برای به دست آوردن حقوق اجتماعی و ترمیم حقوق مادی خود اعتصاب کردند. رهبر این اعتصاب محمد درخشش رئیس باشگاه معلمان (مهرگان) بود. به اصطلاح معروف، یک طرف شهر را من و هوادارنم گرفته بودیم، یک طرف را جبهه ملی و دانشجویان گرفته بودن و طرف دیگر را معلمین. دولت در میان این معرکه انتخابات مجلس را انجام داد. مردم از آن استقبال نکردند و رأی ندادند. دولت هم باز در آن تقلب کرد و فقط اللهیار صالح که در زادگاه خود _ کاشان موقعیت محکمی داشت از جبهه ملی به مجلس راه یافت. من و دوستانم باز پرونده مدارک و دلایل آشکار تقلب در انتخابات را با شکایت کافی به دادگستری تسلیم کردیم. مجلس تشکیل شد و از همان اولین جلسات نطقهای پرحرارت رحمت[الله] مقدم مراغهای [نماینده مراغه و میاندوآب] علیه فساد شروع شد و ادامه یافت. اما شهر تهران و به تبع آن بعضی شهرستانهای بزرگ آرام نشدند و اعتصابات ادامه داشت...
مجلس تشکیل شده بود و بیش از یک ماه از عمر آن میگذشت. دانشجویان دانشگاه تهران تصمیم گرفتند و شبها در دانشگاه ماندند. مردم تهران با شکافتن صف مأموران انتظامی که دانشگاه را در محاصره داشتند، هرکس به سهم خود مختصر غذایی به دانشجویان میرساندند. تظاهرات معلمین هر روزه و بهطور وسیع در خیابانها ادامه داشت، مردم کوچه و بازار هم به آنان میپیوستند و از خیابانهای شهر تا میدان بهارستان که سخنرانیها انجام میشد، میرفتند. عاقبت در روز ششم اردیبهشت 1340 میان معلمان و نیروی انتظامی در میدان بهارستان یک درگیری واقع شد که طی آن دکتر ابوالحسن خانعلی یکی از دبیران دبیرستانهای تهران به ضرب گلوله مأموران از پا درآمد و چند نفر زخمی شدند. نتیجه معلوم بود. شهر تهران از جا جنبید و دو سه روز بعد از آن، پس از تظاهرات مفصل مردم در تشییع جنازه دکتر خانعلی، دولت محمد درخشش را به عنوان محرک تظاهرات توقیف کرد. اما سر و صدا نخوابید.
درست یک هفته پس از به قتل رسیدن دکتر خانعلی (گویا روز سه شنبه چهاردهم اردیبهشت) صبح زود عمویم مرحوم سرلشکر حسن امینی به دیدنم آمد و گفت که همان روز ساعت ده صبح خود را به دربار برسانم که برای کار مهمی احضار شدهام. امکان پیشنهاد نخستوزیری را هم پیشبینی کرد. هیچ آماده چنین پیشنهادی نبودم...
- خاطرات علی امینی، به کوشش یعقوب توکلی، تهران، حوزه هنری، 1377، ص 95 - 97.
تعداد بازدید: 5
