10 شهریور 1405
سناتور کندی که مثل سایرین میدانست من دوستی و الفت تازهای بین سفیران کشورهای مسلمان منطقه برقرار و آنان را به یکدیگر نزدیک کردهام، همراه خانمش یک شب من و خانم را به شام در خانهاش دعوت کرد. ... آنچه به یاد دارم مهمترین سئوالی که مطرح کرد، خواستن نظر من درباره دکترین آیزنهاور بود. گفتم با اینکه آیزنهاور از حزب مخالف شماست و شخص شما احتمالاً رقیب آینده انتخاباتی او خواهید بود، ولی من با این دکترین آیزنهاور موافقم، زیرا اگر آمریکا خود را مبشر آزادی و دمکراسی و ابرقدرتی در برابر نفوذ شوروی و کمونیسم در کشورهای کوچک میداند، باید در این راه تعهداتی را هم بپذیرد و خرج آن را هم بدهد. این تعهد امکان صرف درآمد کشورهای منطقه را در توسعه اقتصادی به جای مسابقه خرید اسلحه به وجود میآورد که احتمال ایجاد آزادی و جلوگیری از کمونیسم را میسر خواهد کرد.
اما دکترین آیزنهاور که در سال 1957 میلادی به تصویب کنگره آمریکا رسید عبارت بود از تعهدی که آمریکا میکرد اولاً درباره کمکهای اقتصادی به کشورهای خاورمیانه، ثانیاً اجازه استفاده از اسلحه به دولت آمریکا در مقابل حملات خارجی یا داخلی نیروی کمونیسم به این کشورها، که این دخالت مسلحانه بایستی به دعوت حکومت کشوری که مورد حمله قرار گرفته است انجام شود و ثالثاً به دولت آمریکا از طرف کنگره اجازه داده میشد که به کشورهای خاورمیانه کمکهای نظامی بکند. رئوس دکترین آیزنهاور همینها بود. وقتی این دکترین در آمریکا به تصویب رسید، ... اللهیار صالح در تهران اعلامیهای داد و از آن پشتیبانی کرد که مورد انتقاد دوستان جبهه ملی خود واقع شد. پس از آن پیمان دفاع منطقهای سنتو تشکیل شد که ایران و ترکیه و پاکستان هم عضو آن بودند.
- خاطرات علی امینی، به کوشش یعقوب توکلی، تهران، حوزه هنری، 1377، ص 131 و 132.
تعداد بازدید: 4
