انقلاب اسلامی :: تبعيد امام به تركيه

تبعيد امام به تركيه

07 اردیبهشت 1394

در هر صورت امام پس از ورود به قم، لحظه‏اى از فعاليت و خدمت فروگذار نكرد و با اينكه به درس و بحث مشغول شده بود از اقداماتش عليه اوضاع دست برنداشت، زيرا منظور هيئت حاكمه تضعيف روحانيت و تضعيف اسلام و مخالفت با اسلام بود، و از اين رو امام مسائل را دنبال مى‏كرد و دست از فعاليت بر نمى‏داشت. اين برنامه هاو مسائل منتهى شد كه دولت، دست به اقدام ديگرى بزند و آن تبعيد امام به تركيه بود.


جريان از اين قرار بود كه در سال 1343 لايحه مصونيت آمريكايى‏ها تحت عنوان «كاپيتولاسيون» در دولت، محرمانه تصويب شد و بعد هم لايحه را محرمانه به مجلسين داده و در مجلس شوراى ملى و مجلس سنا تصويب گرديد.

من اطلاع پيدا كردم كه اين قضيه، محرمانه در دولت و مجلس مطرح است، لذا آقاى حاج شيخ‏على سهرابى‏ريحانى خمينى را خدمت امام فرستادم و شرحى به ايشان نوشتم كه جريان كاپيتولاسيون به طور محرمانه در مجلس و دولت مطرح است و مى‏خواهند آن را تصويب كنند و يك شرحى هم به آيت‏الله گلپايگانى نوشتم و توسط آقاى سهرابى فرستادم. امام جواب دادند: «متن لايحه‏اى را كه در جريان است براى من بفرستيد كه من از متن آن مطلع شوم و نمى‏گذارم محرمانه بماند و اقدام ميكنم و آنها را رسوا مى‏نمايم». من پاسخ دادم: «متن لايحه را نتوانسته‏ام به‏دست بياورم ولى از جريان اطلاع پيدا كرده‏ام». در نامه بعدى جواب دادند: «من خودم لايحه را به دست آورده‏ام و ديگر نمى‏گذارم اين قضيه، محرمانه بماند».

بدين‏سان در روز چهارم آبان 1343 كه مصادف بود با 20 جمادى‏الثانى 1384 روز ولادت حضرت فاطمه زهرا سلام‏الله عليها (كه همين روز، سالروز تولد خود ايشان هم هست) با نگرانى و تأثرى عميق، نطق مفصلى را ايراد كردند و مردم را از جريان كاپيتولاسيون مطلع نمودند و مسائل را هم خيلى روشن و هم شديد و غليظ بيان كردند، و نوار سخنرانى ضبط شد و در تمام ايران منتشر گرديد.


چند روز بعد كه مصادف با 13 آبان 43 بود، شب هنگام مأمورين رژيم، منزل را محاصره كردند و ايشان را دستگير كرده، سوار يك اتومبيل شورلت كردند و به تهران بردند و اول طلوع آفتاب 13 آبان ايشان را با سرهنگ افضلى كه مأمور ساواك بود به تركيه تبعيد كردند.

راديو خبر تبعيد آقا را منتشر كرد، در روزنامه‏ها و جرايد هم نوشتند. مردم كه از جريان با خبر شدند، فورا بازارها و مساجد را تعطيل كردند ولى در خيابانها اجتماع نكردند كه زد و خورد شده و منجر به كشتار و قتل عام گردد همانگونه كه در 15 خرداد رخ داد.

دولت كه سخت عصبانى شده بود، مأمورين خود را واداشت مغازه‏هاى تجار معروف تهران را مهر و موم بكنند و جلوى در آنها را تيغه بكشند و شنيده شد كه از پشت بامها به داخل برخى مغازه‏ها رخنه كرده و اموال مؤمنين را غارت كرده بودند.




منبع: کتاب خاطرات آیت‌الله پسندیده ، ص 111



 
تعداد بازدید: 542


.نظر شما.

 
نام:
ایمیل:
نظر:
تصویر امنیتی: